|
Definisi 'kikir'
|
|
Indonesian to Indonesian adjective
| 1 |
terlampau hemat memakai harta bendanya; pelit; lokek; kedekut: orang yg -- tidak banyak sahabat;
ke·ki·kir·an n perihal (sifat) kikir: ~ lintah darat itu terkenal di seluruh kampung | source: kbbi3 noun
| 2 |
alat dr besi baja yg bergerigi, dipakai untuk meratakan (menajamkan dsb) sesuatu: Ayah mengambil -- untuk menajamkan mata gergaji;
-- belah rotan kikir yg salah satu permukaannya melengkung; -- kuku kikir kecil yg digunakan untuk meratakan dan membentuk ujung kuku -- pari kikir yg dibuat dr kulit pari; -- parut kikir yg rigi-riginya tajam (dipakai untuk mengikis kayu yg akan diketam supaya tanah atau pasir yg melekat terbuang);
ber·ki·kir v 1 telah dikikir: besi ~; 2 tidak licin (tt kulit); berkerut-kerut; kesat atau kasap: kulit ~;
me·ngi·kir v meratakan (menghaluskan dsb) dng kikir: ~ besi;
ki·kir·an n serbuk (sisa) barang yg dikikir; tahi kikir | source: kbbi3
|
|
|